“Ik dacht dat ik het niet kon, want ik ben niet creatief.”
Deze woorden hoor ik vaak als mensen mijn atelier in Zeewolde binnenstappen. Ze komen binnen met een hoofd vol verhalen, oordelen en de stille angst om het ‘fout’ te doen. Ze verwachten een schilderles. Ze verwachten dat ik hen ga vertellen wat ze moeten doen.
Maar in de Kleurspiegel Ruimte gaat het niet om kunnen. Het gaat om voelen. Het gaat niet om het maken van een mooi plaatje, maar om het zichtbaar laten worden van wat er van binnen leeft.
Vorige week begeleidde ik een 1-op-1 beleving met Dani. Haar ervaring is een prachtig voorbeeld van wat er gebeurt als je de ruimte krijgt om je eigen proces te volgen.
De aankomst: woede die om aandacht vraagt
Dani kwam binnen met een heldere, maar zware intentie. Er was woede. Een situatie op haar werk zat haar dwars, voelbaar als een harde knoop in haar buik. Vaak is de eerste impuls om dat direct uit te praten. Om het probleem te analyseren, op te lossen, weg te krijgen.
Maar wij deden iets anders. We hebben het ‘geparkeerd’. Niet om het te negeren, maar met het diepe vertrouwen dat wat gezien wil worden, zich vanzelf zou tonen in kleur en vorm. Woorden zijn soms te klein, of te vol met oordelen. Kleur liegt niet.
Van hoofd naar buik: het proces begint
Binnenkomen in de Kleurspiegel Ruimte vraagt om een omschakeling. Van het hoofd, waar de tijd tikt en de lijsten staan, naar het lichaam, waar het leven echt gebeurt. Tijdens de startmeditatie, bedoeld om uit het denken te zakken, zag Dani al kleuren voor zich. Nog voordat er verf op het doek zat, was het proces van binnenuit begonnen.
Ze startte met schilderen. Het was grof. Krachtig. Grote, onrustige bewegingen. Er zat energie in die eruit wilde. In dat moment is mijn rol bewust klein. Ik stuur niet. Ik corrigeer niet. Ik houd alleen de ruimte. Zodat zij kon blijven voelen wat er nodig was, zonder afgeleid te worden door mijn verwachtingen.
De verschuiving: van hond naar konijn (en een strik)
Wat zo bijzonder is aan dit proces, is dat het nooit statisch blijft. Wat begint als chaos, mag veranderen als jij dat toelaat. Zonder dat we er woorden aan gaven, veranderde de energie op het doek. De grove streken maakten plaats voor verfijnde vormen. Het beeld werd zachter.
Halverwege voelde Dani dat ze nog iets toe wilde voegen. Iets wat erop geplakt mocht worden. Op dat moment, volledig vanuit intuïtie, pakte ik een vel crêpepapier. Ik vroeg niets, ik dacht niet na. Het voelde gewoon goed. En het klopte. Daniëlle koos de kleur, scheurde het papier en ging aan de slag. Ze hoefde niet te bedenken wat ze ging doen; haar handen wisten het zelf. Met haar vingers vormde ze automatisch kleine bloemen die ze op het werk plakte. En als klap op de vuurpijl: een strik voor de hond.
Het was een magisch moment van samenwerking. Mijn intuïtie reikte het materiaal aan, haar intuïtie gaf het vorm. Toen we later van afstand keken, gebeurde er iets moois: wat eerst op een hond leek – misschien een waakhond, alert en gespannen – veranderde ineens in een konijn. Met de bloemen en de strik erbij werd het beeld helemaal zacht, speels en uitnodigend. Met dat nieuwe perspectief kwam ook een nieuw gevoel: verwondering. Plezier. Een lach die opkwam vanuit de buik.
De nawerking: rust in het lijf
Het mooiste compliment kreeg ik een paar dagen later. Dani stuurde me een berichtje waarin ze deelde hoe de sessie bij haar bleef doorwerken.
“Wat een fijne ervaring! Er hoeft niks en alles is goed. Sonja straalt rust en vertrouwen uit. En laat wat er is gewoon zijn.”
Die zin – “Er hoeft niks” – dat is de kern van mijn werk. In een wereld die roept om prestatie, creëren we een plek waar zijn genoeg is.
Maar ze deelde nog iets belangrijks, iets dat laat zien dat het werk niet stopt aan de deur van het atelier:
“Bijzonder om te zien wat er puur uit gevoel ontstaat. En ook bijzonder dat ik een paar dagen later nog steeds makkelijker bij mijn gevoel kom (en daarmee uit mijn hoofd). En een onverwachte bijkomstigheid: ik heb een aantal nachten veel rustiger geslapen!”
Dat is het echte werk. Dat je niet alleen een uur lang ontspant, maar dat je manier van zijn verandert. Dat de woede in de buik ruimte maakt voor rust in de maagstreek. Dat je makkelijker bij je intuïtie komt. Dat je lichaam, dat de spanning vasthield, eindelijk durft te ontspannen in de nacht.
Dit is Kleurspiegel
Voor mij bevestigt ervaringen zoals die van Dani de kern van wat ik doe: Wanneer je ruimte maakt, komt er iets natuurlijks op gang. Zonder forceren. Zonder oordeel. Kleurspiegel gaat niet over iets moois “maken”. Het gaat over jezelf herinneren wat er al in je zit. En ervaren dat het mag bewegen.
- Van spanning naar ruimte.
- Van controle naar overgave.
- Van woede naar een konijn met een strik.
- Van slapeloosheid naar rust.
Misschien herken je dit wel: dat verlangen om even niet te hoeven denken. Om weer contact te maken met wat er van binnen leeft, zonder dat het meteen opgelost of benoemd hoeft te worden.
Zou jij dit ook willen ervaren?
De Kleurspiegel Ruimte is een fysieke en energetische plek in Zeewolde, centraal tussen Amsterdam, Utrecht en Zwolle. Het is een ruimte waarin kleur fungeert als spiegel. Ik werk bewust met kleine aantallen (individueel, duo of max. 4 personen) om de veiligheid en diepgang te waarborgen.
Ben je nieuwsgierig geworden naar wat er bij jou zou kunnen ontstaan als je de ruimte neemt? Bekijk dan het aanbod voor een 1-op-1 beleving, een duo ervaring of een groepsessie.
Schrijf je in voor een vleugje inspiratie
Blijf verbonden met mijn creatieve reis en ontdek de verhalen achter mijn werk. Ik hoop dat de verhalen je inspireren zodat licht en kleur ook een onderdeel van jouw leven wordt.
Ik zal hier ook delen hoe het toekomstige aanbod vorm krijgt.